Pazartesi, Mayıs 19, 2008

Esyalar

Bazen, bir kac gün hic evden cikmiyorum. Disariyi izliyorum ama, artik bulundugum mekan ne gibi pencereler, balkonlar sunuyorsa.

Basimi bilgisayardan kaldirip, sag yanimdaki pencereden baktim demin. Terasli bir ev var karsida. Tepesinde elle yapilmis gibi görünen bir gölgelik. Sanki yesil, sari, yas, kuru yapraklari aralarinda genisce mesafeler birakarak birbirlerine dikmisler gibi. Hafif bir esintide bile kipirdanisi, salinisi bana bile serinlik getiriyor. Ne güzel bir sey. Bazi esyalar ne güzel oluyor. Bazi esyalarini cok sevenler de.

4 yorum:

banadair_berrin dedi ki...

bır zamanlar esyaların yasadıgına ınanırdım ben :) o geldı aklıma..sanırım hala yasıyorlar..

Sebnem'den dedi ki...

madde bağımlılığım yoktur ama..bazıları var ki hayatta terk edemem..(burada ki madde eşya anlamındadır)onlarda 3 kuşak 4 kuşak önce oluşmuş bana yada diğerlerine kalmış eşyalar..onlarla aynı eşyaya dokunduğunu bilmek aynı koltuğa oturduğunu hissetmek pek güzel..

teyzenteyfik dedi ki...

Berrin,
yasiyorlar mi dersin? Korkarim ben, yasamasinlar!
:)

teyzenteyfik dedi ki...

Sebnem,
bak, sen de bazi esyalarina tutkuyla bagliymissin. Ne güzel iste.